Ετικέτες

Τετάρτη, 7 Μαρτίου 2018

Τα κύματα της Έλλης ...με τη δική μας φαντασία!



Ένας παράξενος πειρατής ήρθε στην τάξη μας σήμερα. Τετράγωνος ήταν με ένα μακρύ κιάλι στο ένα του χέρι κι ένα βιβλίο στο άλλο ακόμα πιο παράξενο. Και ένα μικρό κορίτσι με πορτοκαλί μαλλιά έτρεχε πίσω του και μόλις τον είδε να κάθεται στην μεγάλη μαξιλάρα της κυρίας μας , ξάπλωσε και το πήρε ο ύπνος.

-Έλλη ; της φώναξε ο κύριος καπετάνιος πειρατής, όμως εκείνη κοιμόταν του καλού καιρού!
Και τότε ένα μικρό καραβάκι άρχισε να κυλά πάνω στα μαλλιά της Έλλης . Ο Καπετάνιος που ενθουσιάστηκε μόλις το είδε άρχισε να μιλά με όρους ναυτικούς, « όρτσα τα πανιά», και με ένα σάλτο  μπήκε μέσα και ξεκίνησε ένα ταξίδι…. διαφορετικό.

Απίστευτο βιβλίο, γεμάτο εκείνα τα μεγάλα που συμβαίνουν σε μικρά κεφάλια και με εναλλαγές συναισθημάτων που μας έκαναν  να φοβόμαστε, να γελάμε, να ηρεμούμε, να ….φανταζόμαστε!
Πότε με φουρτούνα, πότε σε ηρεμία, πότε συναντούσε άχρηστα αντικείμενα στη θάλασσα, πότε φοβόταν τις αστραπές και τα κύματα , πότε πάλι μπερδευόταν και άλλαζε πορεία αλλά το πιο παράξενο απ όλα ήταν πως όταν ο Καπετάνιος που τον έλεγαν Κάπταιν ικ όταν κουραζόταν μας έδινε  το μονοκιάλι του και ο καθένας μας έβλεπε άλλες εικόνες πάνω στα «κυματιστά μαλλιά» της Έλλης

-Σκέψεις, το λένε κυρία
-Όνειρα, είπε ο Νικόλας
-Φαντασία , είπε η Μαρίλια
-Ταξίδι  στο κόσμο είπε ο Θάνος
-Τρίχες, είπε ο Τηλέμαχος

Ο καθένας έβλεπε με τα μάτια της δικής του Φαντασίας   τι συνέβαινε στα μαλλιά και τη σκέψη  του μικρού κοριτσιού κι έτσι αφού παρατηρήσαμε πολύ προσεκτικά  καταλήξαμε ο καθένας στη δική του ….ιστορία!


Τι σχηματίστηκε  και τι ζωγραφίσαμε; Δείτε και διαβάστε:

Μια βιβλιοθήκη γεμάτη βιβλία που λένε ιστορίες
 Ένα σαλιγκάρι που προχωράει αργά και κάνει βόλτες
Τα Μαρτάκια κάνουν παρέλαση…
Πειρατές και καρχαρίες
Μαγνήτες που μαζεύουν σίδερα και όνειρα
Δεινόσαυροι
Πολλά ποντίκια
Λουλούδια και πεταλούδες που φέρνουν την  Άνοιξη
Κλόουν σε τσίρκο
Θησαυρός με πολύτιμα πετράδια!

Σκεφτήκαμε λέξεις που μας κάνουν να νοιώθουμε :
Θυμό, Αγάπη, χαρά, Φόβο, πόνο, Λύπη, Ηρεμία

Ακόμα θα φτιάξουμε από ένα τηλεσκόπιο ή πυξίδα ο καθένας μας και χάρτινες  βάρκες να κουβαλήσουμε …τις δικές μας σκέψεις!

 Και αφού συνέβησαν όλα αυτά τα θαυμαστά κατά λάβαμε ένα ακόμα πράγμα: Πως ο καθένας έχει τη δική του σκέψη και πως κανένας μας δεν μοιάζει με τον άλλο!

Το Βιβλίο : Στα Κύματα της Έλλης  έχει συγγραφέα τον Αντώνη Παπαθεοδούλου και εικονογράφο την Ίρις Σαμαρτζή. Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Παπαδόπουλος


http://www.epbooks.gr/product/101648/%CF%83%CF%84%CE%B1-%CE%BA%CF%85%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CF%83-%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CF%83






















Κυριακή, 26 Μαρτίου 2017

H Χώρα των Ουφ και των Φου*…στο 10ο Νηπιαγωγείο Ηρακλείου!



Πώς να καταλάβεις τι σημαίνει πόλεμος αν στη ζωή σου έχουν περάσει μόνο πέντε χρόνια γεμάτα εικόνες από χαρά, ομορφιά και παιχνίδι; Κι έτσι πρέπει να είναι για όλα τα παιδιά, αλλά πάντα θα υπάρχει ένα …αλλά!

Ποιος φταίει, ποιος κανονίζει τα αίματα; Ποιος χαλάει τις εποχές; Ποιος βασιλιάς θέλει να καταστρέψει τη χώρα που αγαπά; Πόσο μακριά είναι  η χώρα της Φαντασίας; Στ΄ αλήθεια δεν γράφει ο χάρτης τις χώρες που λένε τα παραμύθια; Γιατί κάνει πάντα κρύο στην χώρα των Φου; Και οι άνθρωποι στην χώρα των Ουφ δεν έχουν καλοριφέρ;

Αυτές είναι  μερικές από τις απορίες των νηπίων πριν λίγες μέρες που  στην τάξη μας κατέφθασε ένα παραμύθι διαφορετικό….

Η Χώρα των Ουφ και των Φου, του Χρήστου Δημόπουλου  που πήρε σάρκα και οστά από όλους μας, χωρισμένοι σε δυο « στρατόπεδα» με κιάλια, καπέλα, γυαλιά ή τρέμοντας  από το κρύο και κουβαλώντας ξύλα για το τζάκι…

Κι αφού προβληματιστήκαμε πολύ για το ποιος φταίει για τους πολέμους, η απόφαση βγήκε ομόφωνη:  Οι βασιλιάδες φταίνε …που δεν γνωρίζουν πότε κάνει ζέστη και πότε κάνει κρύο γιατί έχουν πολλούς που τους φροντίζουν….


Κι ύστερα σκεφτήκαμε και φτιάξαμε τα κανόνια τα δικά μας. Μόνο που εκείνα δεν φτιάχτηκαν για να πολεμάνε αλλά για άλλους λόγους. Έτσι έφτιαξαν :

Το κανόνι που πετάει καρδιές
Το κανόνι με τα χελιδόνια
Το κανόνι των Χρωμάτων
Το κανόνι των φιόγκων
Το κανόνι με τα αστέρια
Το κανόνι με τις βούλες
Το κανόνι της Αγάπης
Το κανόνι με τα μπαλόνια

Κι αφού διώξαμε όλο το γκρι και το μαύρο του πολέμου φτιάξαμε ακόμα , τις δικές μας χώρες των Ουφ και των Φου με τα κάστρα και τα σπίτια τους . Κι είπαμε μετά μια ιστορία που ξεκίνησε από μια πεταλούδα που κατά λάθος μπήκε στην τάξη μας… Από το Νησί έφυγε  είπε ένα παιδί και η ιστορία δεν άργησε να φτιαχτεί…

Για μια πεταλούδα μοναδική που γεννήθηκε κάποτε κάτασπρη αλλά τα βόλια των μαύρων κανονιών την έκαναν γκρι κι εκείνη έφυγε μακριά με όλες τις συμφορές φορτωμένες στην πλάτη της και αίματα και λέξεις που πονάνε. Κι έγινε η πεταλούδα του πολέμου! Κι όπως πετούσε σε  έναν κάμπο την είδε το  λουλούδι της ελευθερίας  και ψήλωσε τόσο που το είδε η μικρή πεταλούδα , το πλησίασε κι εκείνο  της έμαθε ξανά τις πιο πολύτιμε λέξεις στον κόσμο:

Αγάπη, ελευθερία, ομορφιά, ειρήνη, καρδιά, ζωή, σεβασμός, χαρά και ψυχή…

Κι είπαμε πως εμείς δεν θέλουμε πόλεμο να έχουμε ποτέ μόνο λευκές και πολύχρωμες  πεταλούδες και κανόνια που πετούν καρδιές και χρωματιστά μπαλόνια!

Κι όλοι ζούμε καλά και με τα βιβλία ακόμα καλύτερα!



*Οι Ουφ και οι Φου, Χρήστος Δημόπουλος, εκδ. Ψυχογιός












H Ομάδα των ...Φου

Κοιτώντας το Νησί με τα κιαλιά μας

Η ομάδα των Ουφ



Προσθήκη λεζάντας


Τρίτη, 14 Φεβρουαρίου 2017

Μια γιορτή για το παιδικό βιβλίο, 14 Φεβρουαρίου… International Book Giving Day στο 10ο Νηπιαγωγείο Ηρακλείου!



Κι ήταν γεμάτη η σημερινή μέρα… γεμάτη γιορτή που έκανε το σχολείο μας ακόμα πιο πολύχρωμο και ακόμα πιο γελαστό. Από το πρωί είχαμε όρεξη να φτιάξουμε βιβλία μόνοι μας αφού πια καταλάβαμε πως είναι… πολύ εύκολη δουλειά. 

Παίρνεις λίγες κόλλες χαρτί Α4 τις διπλώνεις στη μέση και αφού βρεις τον τίτλο και  την ιστορία μπορείς  μόνος σου και να την εικονογραφήσεις. Το  μόνο δύσκολο ήταν πως χρειαζόταν και κείμενο αλλά τελικά εύκολο ήταν  και αυτό. 

Μικροί συγγραφείς και εικονογράφοι και μάλιστα μια μέρα που μάθαμε πως γιόρταζαν τα βιβλία. Τα βιβλία για παιδιά με μια μεγάλη έκπληξη που μας περίμενε. 

Σήμερα λοιπόν 14 Φεβρουαρίου 2017  είναι μια Παγκόσμια Μέρα Μοιράσματος ή Δοσίματος βιβλίων σε μικρά παιδιά: International Book Giving Day που κανείς δεν την γιορτάζει στη χώρα μας ,αλλά εμείς είπαμε πως μια τέτοια γιορτή που έχει να κάνει με παιδιά και βιβλία πρέπει να ξεκινήσει από κάπου…

Έτσι αφού ψάξαμε πολύ στο διαδίκτυο ανακαλύψαμε τα πάντα …και στρωθήκαμε στη δουλειά.
Σελιδοδείκτες, γράμματα κι ένα σωρό ζωγραφιές και πάλι. Τυπώσαμε , κόψαμε, γράψαμε και το καλύτερο  απ όλα. Το κάθε παιδί πήρε δώρο ένα βιβλίο από την Βιβλιοθήκη του σχολείου και οδηγίες προς τους γονείς για να καταλάβουν κι αυτοί τι ακριβώς γιορτάζουμε …σήμερα!

Εμείς βάλαμε το πρώτο λιθαράκι  σε μια γιορτή που …αγνοείται από πολλούς στην Ελλάδα

Ποιός ξέρει ίσαμε την επόμενη χρόνια να΄ναι κι άλλα παιδιά χαρούμενα όσο εμείς και να ανταλλάξουμε βιβλία, να μοιραστούν πολλά πολλά σε όλα τα μικρά παιδιά που τόσο πολύ αγαπούν τις ιστορίες, τα παραμύθια και φυσικά τα βιβλία !

Περισσότερες πληροφορίες για την ημέρα  : http://zhtunteanagnostes.blogspot.gr/2017/02/14.html











 

Δευτέρα, 13 Φεβρουαρίου 2017

«Ζωγραφηγήσεις με την Λήδα» στο 10ο Νηπιαγωγείο Ηράκλειου, ένα χειμωνιάτικο πρωινό!

Mια πολυαγαπημένη  συγγραφέας, μια εικονογράφος που θαυμάζουμε πολύ, μια γυναίκα που ξέρουμε όλα της τα βιβλία, η  Λήδα Βαρβαρούση ήρθε εκείνο το πρωινό του Γενάρη στο σχολείο μας. Και το σχολείο γέμισε χρώμα, ιδέες, παιχνίδι και πολύ γέλιο.

« Ζωγραφηγήσεις με τη Λήδα» λεγόταν το πρόγραμμα που παρακολουθήσαμε και πραγματικά μαγευτήκαμε. Μέσα σε ελάχιστο χρόνο μια υπέροχη ιστορία ζωντάνεψε πάνω σε λευκό χαρτί. Μαγεμένοι όλοι συμμετείχαμε, συμπληρώναμε, αφουγκραζόμαστε τις λέξεις και βλέπαμε εκεί μπροστά στα μάτια μας  να  ζωντανεύει  ένας ολόκληρος βυθός. Μια ιστορία για τη μουσική, τη θάλασσα, τους φίλους…

Κι ήταν η αγάπη οδηγός, κι ήταν η μουσική το μέσο που μας πέρασε στο όνειρο, στη φαντασία σε ένα παραμύθι που μοιραστήκαμε όλοι μας.

Κι ύστερα ήρθε και η δική μας  σειρά. Χωρισμένοι σε ομάδες φτιάξαμε την δική μας ιστορία όπως την νοιώσαμε κι όπως την θέλαμε.

Λίγο πριν  φύγει η Λήδα από το σχολείο μας  ξεφυλλίσαμε όλα τα βιβλία και θυμηθήκαμε πως είναι ένα γουρούνι με ταλέντο, μια αράχνη που έμεινε μόνη, ένας πολύ γλυκός λύκος, ένα καλόκαρδος καρχαρίας , ένας ποντικός λίγο βιαστικός και μια αγελάδα με ταλέντο ήταν δικά της δημιουργήματα.


Όμως σαν μάθαμε πως ο πολυαγαπημένος επίσης Τριγωνοψαρούλης είχε φτιαχτεί από την δική μας τη Λήδα μείναμε όλοι με το στόμα ανοιχτό από θαυμασμό και έκπληξη που είχαμε βρεθεί με τη δημιουργό των πιο σπουδαίων χάρτινων  ηρώων των βιβλίων της βιβλιοθήκης μας .

Και η Λήδα Βαρβαρούση υποσχέθηκε πως θα ξανάρθει κι εμείς δεν το ξεχνάμε ποτέ αυτό, γιατί είμαστε παιδιά που όταν δώσουμε το λόγο μας πάντα τον κρατάμε !