Η χώρα της Κακίας και η Χώρα της Καλίας !

28Οκτωβρίου !... Μια επέτειος πολύ σημαντική για μας τους Έλληνες  αλλά με δυσνόητα νοήματα  για τα μικρά παιδιά. Ωστόσο επειδή η φαντασία τους δεν έχει όρια και ο κόσμος τους πολλές φορές δείχνει και σε μας το δρόμο, δείτε τι σκέφτηκαν και πως ανακαλύψαμε τι σημαίνει πόλεμος, ειρήνη, ελευθερία, χαρά , καλωσύνη και ...Κακία ...

Η χώρα της Κακίας είναι η χώρα που κατοικεί ο πόλεμος. Είναι ένας πολύ κακός άνθρωπος με πολύ κακούς τρόπους.  Φοράει καφέ κουρελιασμένα ρούχα, έχει κοντά γκρίζα μαλλιά, έχει γουρλωμένα κόκκινα μάτια, κόκκινες μπότες και κρατάει ένα μεγάλο όπλο, μια ασπίδα, ένα τόξο κι ένα σπαθί. Στην ψυχ'η του έχει μόνο κακία, λύπη, μίσος και καρφοσύνη ....
Η χώρα του δεν έχει φίλους , κατοικεί εκεί η μοναξιά και η λύπη κι όλα γύρω είναι μαύρα , γκρίζα, καφέ. Υπάρχει πολύ σκοτάδι κι όλα τα σπίτια είναι γκρεμισμένα και χάλια.  Οι δρόμοι είναι σκονισμένοι, λερωμένοι και σκουριασμένοι.  Ο ουρανός είναι μαύρος  κι είναι σαν να έχει καταιγίδες όλη την ώρα από τις αστραπές που έχουν τα κανόνια και τους κεραυνούς που ρίχνουν πάνω στα δέντρα και στα λουλούδια. Για αυτό όλα είναι ξεραμένα και χαλασμένα. Στο πάρκο δεν έχει καθόλου χορτάρι και οι κούνιες είναι σπασμένες, οι τσουλήθρες και οι τραμπάλες αναποδογυρισμένες  και έχει πολλά σκουπίδια. Τα ζώα που κατοικούν εκεί είναι τα ποντίκια, οι αράχνες, τα λιοντάρια, οι τίγρεις, τα σκουλίκια και οι ρινόκεροι με τους ελέφαντες που είναι γκρίζοι. Πετούν μόνο γεράκια στον ουρανό και τα σύννεφα είναι πάντα γκρι. Ο ήλιος δεν έρχεται ποτέ, μένει σε άλλη πολιτεία και μόνο το φεγγάρι και η νύχτα του κάνουν παρέα κι αυτό είναι συχνά δακρυσμένο.!

Αν ο πόλεμος είχε μορφή θα ήταν :

Μια τεράστια γη (Μ)
Μια πολυκατοικία (Ι)
Μια βροχή ( Δ)
Μαύρος ( Β)
Κακός ( Υ)
Χωματένιος ( Ν)
Σαν ατσάλι ( Μαν)
Πιστόλι ( Νι)
Μοναξιά ( Μαρ)
Σπαθί (Κ)
Σύννεφο Γκρι( Μ)
Τόξο (Β)
Γουρλωμένος (Α)
Πέτρα (Α)
Καταιγίδα (Γ)
Σκοτάδι (Χ)

Στη χώρα της Καλίας , ζει η Ειρήνη, η Ελευθερία, η Φιλία, Η Αγάπη , η Φροντίδα και τα

παραμύθια.Υπάρχει πάντα ένα μεγάλο ουράνιο τόξο και θάλασσα. Ζούν καλοί άνθρωποι που ξέρουν μόνο να χαμογελούν, να αγαπούν και να αγκαλιάζουν, να λένε ευχαριστώ, να παίζουν, να ονειρεύονται. Μαζί τους ζουν τα σκυλάκια και τα γατάκια και στον ουράνο βλέπεις γλάρους, περιστέρια και χελιδόνια που ζουν εκεί όλο το χρόνο. Ο ήλιος ξέρει μόνο να χαμογελά και παντού υπάρχουν κούνιες και τραμπάλες. Εχει πεταλούδες , χορτάρι παντού και είναι  χρωματιστή. Η καλύτερη γειτονιά είναι αυτή των παραμυθιών γιατί εκεί έχει το σπίτι της η Φαντασία και τα χρώματα και γιαυτό την χτίσαμε ψηλά στον ουρανό για να πετάει συνέχεια μαζί με τα πουλιά και να την βλέπει ο ήλιος κάθε πρωί όταν ξυπνάει.

Εκεί ζούμε εμείς τα παιδιά και είναι η ωραιότερη χώρα του κόσμου ! 

Τις ιστορίες τις έφτιαξαν τα παιδιά του 10ου Νηπιαγωγείου με αφορμή τις συζητήσεις μας για την 28η Οκτωβρίου

Η ειρήνη ...ο πόλεμος...μια φορά, έναν καιρό ...και σήμερα...!!!

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν μια όμορφη κοπέλα με μακριά μαλλιά, γαλάζια μάτια, και όμορφο φόρεμα που της άρεσε πολύ να παίζει με  τα παιδιά, να τριγυρνά παντού, πάνω απ τα κύματα, σε ψηλά βουνά, σε κάμπους, σε ποτάμια, να σκαρφαλώνει στα δέντρα, να χοροπηδάει στις αυλές των σπιτιών, να παίζει μπάλα, μήλα, κρυφτό, κυνηγητό, κλέφτες κι αστυνόμους, να μαζεύει λουλούδια την Άνοιξη και καρπούς τον χειμώνα και να μην κουράζεται ποτέ. Τ όνομά της ήταν Ειρήνη και πάντα είχε μαζί της ένα άσπρο περιστέρι ...

Υπήρχε κι ένας άνδρας ,όχι πολύ μεγάλος που ήταν άσχημος πολύ, με δόντια μαύρα και κοφτερά, γρατζουνιές  στο πρόσωπο, πολύ κακός γεμάτος θυμό, παλιά ρούχα, με μάτια σαν φωτιές, με καρφάκια στα μαλλιά, κόκκινες μπότες και στη μέση του φορούμε όπλα και σπαθιά. Του άρεσαν όλα τα σκούρα χρώματα το μαύρο, το γκρι, το πράσινο, το καφέ, το μωβ και το κόκκινο. Τ όνομά του ήταν Πόλεμος...

Ζήλευε πολύ που οι άνθρωποι ήταν χαρούμενοι με την Ειρήνη και θύμωσε ...Έψαξε  παντού να την βρει κι όταν το κατάφερε την είδε και θέλησε να την πάρει μαζί του. Για να μην την βρει κανείς την έκλεισε σε μια σπηλιά κι έκατσε απ έξω να την φυλάει... Ήταν Οκτώβρης του 1940 ...Ολα τότε άλλαξαν... Ο ουρανός έγινε γκρίζος γιατί ο πόλεμος από τον θυμό του έριχνε συνέχεια βόμβες και πυροβολούσε... Οι άνθρωποι τότε  κλείστηκαν  στα σπίτια τους... τα παιδιά δεν χαμογελούσαν πια… δεν  έπαιζαν , τους έλειπε πολύ η φίλη τους… Ο Πόλεμος είχε και αυτός πολλούς φίλους που τους λέγανε Ιταλούς και Γερμανούς και ήρθαν κοντά στη σπηλιά για να μην αφήσουν τους ανθρώπους να ελευθερώσουν την Ειρήνη. Ο καιρός περνούσε , τα χρόνια καλύτερα κι ο πόλεμος άρχισε να κουράζεται συνέχεια βλέποντας παντού γκρίζο χρώμα… Δεν υπήρχαν ούτε γέλια, ούτε χρώματα, ούτε χαρά και μια μέρα σκέφτηκε να μπει μέσα στη σπηλιά και να δει αν η Ειρήνη ήταν ακόμα εκεί… Σαν μπήκε είδε μια κοπέλα που του χαμογελούσε πλατιά και η καρδιά του αν και ήταν σκληρή σαν πέτρα ένιωσε λίγο από την ζεστασιά της όμορφης κοπέλας… Εκείνη τον παρακάλεσε να βγουν έξω μαζί και να του δείξει τον ήλιο, τη θάλασσα, τα δέντρα, τα πουλιά, τα μικρά παιδιά, τις φράουλες, τις μαργαρίτες και τις μέλισσες… Σκέφτηκε ο Πόλεμος , σκέφτηκε πολύ και μια στιγμή είπε πως θα την άφηνε να βγει έξω μόνο για λίγο…

Τον πήρε από το χέρι και μόλις βγήκαν έξω από την σπηλιά συνέβη κάτι αλλόκοτο … Όλα σταμάτησαν να είναι γκρίζα… Χρώματα υπήρχαν παντού. Ο ουρανός έγινε πάλι γαλάζιος, ο ήλιος κιτρίνισε ξανά, τα δέντρα πρασίνισαν, τα πουλιά κελαηδούσαν πάνω στα κλαδιά, τα λουλούδια άρχισαν να ανοίγουν τα κεφαλάκια τους , τα ζώα βγήκαν από τις φωλιές του αλλά το πιο όμορφο από όλα ήταν ότι οι άνθρωποι βγήκαν από τα σπίτια τους κι άρχισαν να τρέχουν στους δρόμους και στις πλατείες κα να γελούν , να αγκαλιάζονται και να φωνάζουν όλοι μαζί χαρούμενοι ….ελευθερίααααααααα…….!!!!!!

Ο Πόλεμος τα ΄χασε , δεν ήξερε τι έπρεπε να κάνει. Η Ειρήνη όμως συνέχισε να του κρατάει το χέρι και αυτός να « μαλακώνει» και να μεταμορφώνεται σιγά σιγά σε ένα όμορφο παλληκάρι με καστανά μαλλιά, με πράσινα μάτια, με άσπρα δόντια, με πολύχρωμα ρούχα και ήταν νέος , δυνατός και χαρούμενος …

Ηταν Οκτώβρης του 1944 που ο Πόλεμος αποφάσισε να αφήσει ελεύθερη την Ειρήνη και να μην επιστρέψουν ποτέ ξανά στη σπηλιά… Κι έζησαν αυτοί καλά κι εμείς ακόμα καλύτερα…

Κυρία νομίζω ότι ο πόλεμος είναι παντρεμένος με την Καταστροφή και έχουν τρία παιδιά: Το Σπαθί, την Φλόγα και το Οπλο.... !!!

Οι αναφορές στον πολέμο και στην Ειρήνη όλη την εβδομάδα ήταν πάρα πολλές...

Τα παιδιά ταξίδεψαν στη χώρα του πολέμου  και στη χώρα της Ειρήνης μέσα από παρα πολλές εικόνες. 

Γίνανε ομάδες και ζωντάνεψαν με την κατάλληλη μουσική σκηνές φτώχειας, πείνας, βίας, θυμού αλλά και σκηνές χαράς, γέλιου, αγάπης, φροντίδας και στοργής .

Κάθε ομάδα παρουσίασε ένα δρώμενο και στο τέλος έδωσαν τίτλους :

1η ομάδα : " Οι πεταλούδες πετούν στον ουρανό της Ειρήνης'

2η ομάδα : " Ζώα που αγαπιούνται σε μια φάρμα ''

3η Ομάδα : " Xορεύτριες , νυχτερίδες και κότες μαζί !"

4η ομάδα : " Καπνός, όπλα, πολεμιστές "

Αλήθεια αν η Ειρήνη ήταν  φυτό τι θα ήταν : 

Θα ήταν : τριαντάφυλλο, βασιλικός, μαργαρίτα, μέντα, μαρούλι

Τι γεύση θα είχε ;

Θα ήταν  σαν παγωτό, σαν βάφλα, σαν μέλι, σαν μπανάνα, σαν τη γεύση του μαϊντανού, σαν μπισκότο,  σαν πορτοκάλι, βανίλια,σοκολάτα

Αν ήταν ήχος ;

Θα ήταν σαν : το βζζζζζζ   της μέλισσας, σαν τον ήχο που κάνουν τα φτερά του περιστεριού, σαν μια πόρτα που τρίζει, σαν τη θάλασσα, σαν μουσική από καναρίνι, σαν τραγούδι...

Τι με κάνει να νοιώθω ;

χαρά, αγάπη, ευτυχία,φροντίδα, σαν ένα αεροπλάνο που πάει στην Αμερική, σαν ένα άνθρωπο που κουβεντιάζει στο σπίτι με τη μαμά, σαν ένα παιδί που πάει στο σχολείο, σαν ένα χιονισμένο βουνό ... 

Θα ζούσε πάντα σ΄ ένα όμορφο σπίτι, σ΄ένα κάστρο,κοντά σε μια λίμνη, σε πράσινο φόντο, σ΄ ένα ήσυχο χωριό και θα φορούσε ροζ φόρεμα με καρδούλες και τετράγωνα, σκουλαρίκια, κόκκινες γόβες, θα κρατούσε ένα κλαδί αμυγδαλιάς και θα είχε ένα στέμα πάνω στα μακριά της μαλλιά .....

Τα παραπάνω θέματα επεξεργάστηκαν και από τα δύο τμήματα του νηπιαγωγείου...

28η Οκτωβρίου - Ειρήνη - Πόλεμος

Το ταξίδι μας πίσω στο χρόνο έχει μια μεγάλη διαδρομή... Το σχολικό λεωφορείο αφού πάρει τα εισητήρια των επιβατών ξεκινάει ...προς τα πίσω κι έτσι ανακαλύπτουμε , πότε γεννηθήκαμε, πότε γεννήθηκε η μαμά και ο μπαμπάς , ο παππούς, η γιαγιά και φτάνει στην χρονιά του 1940 !!!

Γνωρίσαμε και παίξαμε με την ελληνική σημαία, τις οριζόντιες και κάθετες γραμμές, τις αποχρώσεις του μπλέ , τους συμβολισμούς της.

 Ανακαλύψαμε και άλλες σημαίες αυτές του κόσμου , τις " βάλαμε "  σε ομάδες ανάλογα με το σχήμα, το χρώμα, την ποσότητα των γραμμών τους, τις όμορφες, τις παράξενες ...και φυσικά φτιάξαμε και μια σημαία για το σχολείο μας .

 Μας απασχόλησε πολύ ο Πόλεμος που είναι μαύρος, έχει μαύρα δόντια, άσχημα ρούχα, γκρίζα καρφάκια στα μαλλιά και μυρίζει πολύ πολύ άσχημα ...

Η ειρήνη όμως είναι όμορφη , με μακρυά ξανθά μαλλιά, γεμάτη αγάπη, φιλία, με ρόζ και γαλάζια ρούχα και μυρίζει σαν τριαντάφυλλο!!!