Τα κύματα της Έλλης ...με τη δική μας φαντασία!

Ένας παράξενος πειρατής ήρθε στην τάξη μας σήμερα. Τετράγωνος ήταν με ένα μακρύ κιάλι στο ένα του χέρι κι ένα βιβλίο στο άλλο ακόμα πιο παράξενο. Και ένα μικρό κορίτσι με πορτοκαλί μαλλιά έτρεχε πίσω του και μόλις τον είδε να κάθεται στην μεγάλη μαξιλάρα της κυρίας μας , ξάπλωσε και το πήρε ο ύπνος.

-Έλλη ; της φώναξε ο κύριος καπετάνιος πειρατής, όμως εκείνη κοιμόταν του καλού καιρού!

Και τότε ένα μικρό καραβάκι άρχισε να κυλά πάνω στα μαλλιά της Έλλης . Ο Καπετάνιος που ενθουσιάστηκε μόλις το είδε άρχισε να μιλά με όρους ναυτικούς, « όρτσα τα πανιά», και με ένα σάλτο  μπήκε μέσα και ξεκίνησε ένα ταξίδι…. διαφορετικό.

Απίστευτο βιβλίο, γεμάτο εκείνα τα μεγάλα που συμβαίνουν σε μικρά κεφάλια και με εναλλαγές συναισθημάτων που μας έκαναν  να φοβόμαστε, να γελάμε, να ηρεμούμε, να ….φανταζόμαστε!

Πότε με φουρτούνα, πότε σε ηρεμία, πότε συναντούσε άχρηστα αντικείμενα στη θάλασσα, πότε φοβόταν τις αστραπές και τα κύματα , πότε πάλι μπερδευόταν και άλλαζε πορεία αλλά το πιο παράξενο απ όλα ήταν πως όταν ο Καπετάνιος που τον έλεγαν Κάπταιν ικ όταν κουραζόταν μας έδινε  το μονοκιάλι του και ο καθένας μας έβλεπε άλλες εικόνες πάνω στα «κυματιστά μαλλιά» της Έλλης

-Σκέψεις, το λένε κυρία

-Όνειρα, είπε ο Νικόλας

-Φαντασία , είπε η Μαρίλια

-Ταξίδι  στο κόσμο είπε ο Θάνος

-Τρίχες, είπε ο Τηλέμαχος

Ο καθένας έβλεπε με τα μάτια της δικής του Φαντασίας   τι συνέβαινε στα μαλλιά και τη σκέψη  του μικρού κοριτσιού κι έτσι αφού παρατηρήσαμε πολύ προσεκτικά  καταλήξαμε ο καθένας στη δική του ….ιστορία!

Τι σχηματίστηκε  και τι ζωγραφίσαμε; Δείτε και διαβάστε:

Μια βιβλιοθήκη γεμάτη βιβλία που λένε ιστορίες

 Ένα σαλιγκάρι που προχωράει αργά και κάνει βόλτες

Τα Μαρτάκια κάνουν παρέλαση…

Πειρατές και καρχαρίες

Μαγνήτες που μαζεύουν σίδερα και όνειρα

Δεινόσαυροι

Πολλά ποντίκια

Λουλούδια και πεταλούδες που φέρνουν την  Άνοιξη

Κλόουν σε τσίρκο

Θησαυρός με πολύτιμα πετράδια!

Σκεφτήκαμε λέξεις που μας κάνουν να νοιώθουμε :

Θυμό, Αγάπη, χαρά, Φόβο, πόνο, Λύπη, Ηρεμία

Ακόμα θα φτιάξουμε από ένα τηλεσκόπιο ή πυξίδα ο καθένας μας και χάρτινες  βάρκες να κουβαλήσουμε …τις δικές μας σκέψεις!

 Και αφού συνέβησαν όλα αυτά τα θαυμαστά κατά λάβαμε ένα ακόμα πράγμα: Πως ο καθένας έχει τη δική του σκέψη και πως κανένας μας δεν μοιάζει με τον άλλο!

Το Βιβλίο : Στα Κύματα της Έλλης  έχει συγγραφέα τον Αντώνη Παπαθεοδούλου και εικονογράφο την Ίρις Σαμαρτζή. Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Παπαδόπουλος

http://www.epbooks.gr/product/101648/%CF%83%CF%84%CE%B1-%CE%BA%CF%85%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CF%83-%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CF%83

O χειμώνας με τα μάτια των παιδιών !

Κι ήρθε ο Χειμώνας, κι ο Ιανουάριος το δεύτερό του παιδί ξεκίνησε με χιόνια και βροχές και μόλις άνοιξαν τα σχολεία αρχιισαν και οι αλκυονίδες μέρες. Και αναρωτηθήκαμε πως γίνεται κι αλλάζουν τόσο γρήγορα " οι καιροί " και τότε θυμηθήκαμε τους  μύθους  της αλκυόνης. 
Ένας μεσαιωνικός μύθος της Βόρειας Ευρώπης λέει ότι το χρώμα της Αλκυόνης ήταν στην αρχή γκρίζο.

 Όμως όταν έγινε ο βιβλικός κατακλυσμός, πέταξε κατευθείαν ψηλά στον ουρανό για να μπορέσει να παρατηρήσει τα νερά. Πετώντας όμως τόσο κοντά στον ήλιο το στήθος της τσουρουφλίστηκε και έγινε κόκκινο από τις ακτίνες του και η ράχη της έγινε μπλε από το χρώμα του ουρανού. 

Και εκείνον τον μύθο τον ελληνικό που λέει πως  :Η Αλκυόνη, ήταν κάποτε μια χαρούμενη και ευτυχισμένη γυναίκα, κόρη του Θεού των ανέμων, του Αιόλου ,που ζούσε στ' ακρογιάλια της θάλασσας με τον άντρα της τον Κήυκα και αλληλοαποκαλούνταν Ζευς και Ηρα. Για την ασέβειά τους όμως αυτή προς τον Δία οργίστηκε τόσο πολύ ο πρώτος των Θεών και μεταμόρφωσε τον Κήυκα σε όρνιο.

Ξετρελαμένη τότε η δύστυχη γυναίκα, έτρεχε από δω και από κει στις ερημιές στις βαλτώδεις εκβολές των ποταμιών και μέσα στις πυκνές τους καλαμιές, για να βρει τον αγαπημένο της Κήυκα. Οπότε, οι θεοί του Ολύμπου την λυπήθηκαν και την μεταμόρφωσαν και αυτήν σε πουλί, τη γνωστή μας Αλκυόνη, για να ψάχνει και στις θάλασσες μήπως εκεί βρει το χαμένο της άντρα. Ωστόσο όμως η δυστυχία εξακολουθούσε να την συντροφεύει, γιατί αντίθετα από τ' άλλα πουλιά που γεννούν και κλωσούν τ' αυγά τους την άνοιξη αυτή γεννάει μέσα στη βαρυχειμωνιά, οπότε μανιασμένα τα κύματα της θάλασσας τέτοιον καιρό, την άρπαξαν αυγά και πουλιά κάνοντάς την να κλαίει σπαραχτικά.

Οι Θεοί που τόσο σκληρά είχαν τιμωρήσει την κόρη του Αιόλου, διέταξαν τότε τη θάλασσα και τους ανέμους να ησυχάσουν, να γίνει καλοκαιρία για δυο εβδομάδες, για όσες ημέρες η Αλκυόνη κλωσά τα αυγά της , τις γνωστές σε μας αλκυονίδες μέρες.

Και μάθαμε ένα σψρό για τον καιρό και τα καλά του τον Χειμώνα και αφού λένε πως ο καλύτεραο τρόπος να μάθει κανείς "τον κόσμο' είναι η γνώση που προσ΄φερει η ίδια η ψυχή μετατρέψαμε το νηπιαγωγείο σε χώρο έκθεσης  με ζωγραφικούς πίνακες σε χειμωνιάτικα τοπία  :

Τα μάτια των παιδιών όμως έιδαν κι άλλα πράγματα  και δέιτε πως ένας διάσημος πίνακς του Vincent Van Gogh με τον τίτλο : Two Digging Peasant ( Δυο Αγρότες που σκάβουν) και που ζωγραφίστηκε στα1890:

Τα φώτα χαμηλώνουν, ακούμε  υπέροχη μουσική του Γιώργου Βαρσαμάκη : Μυστικά παραμύθια  :Ακούστε εδώ !... και η δική μας η δράση ξεκινά : 

Νηπιαγωγός  : Παρατηρώ και περιγράφω τον πίνακα 

Νήπια :
- Βλέπω ένα ελέφαντα, που είναι μπλε, ζει τον χειμώνα και κάτι ψάχνει (Γ.Κ.)

- Είναι ένας κλέφτης, σε ένα σπίτι που έχει πάρει μαζί του πράγματα (Ο. Α.)

- Είναι ένας τυφλοπόντικας  και ένα σκιουράκι. Το σκιουράκι του κλείνει το στόμα και είανι απόγευμα γιατί ο ήλιος έχει δύσει! ( Ρ.Π.)

-Είναι δύο άνθρωποι που μαζεύουν χόρτα  τον χειμώνα ( Γ.Γ.)

- Ενα μεγάλο καρύδι στο λιβάδι ( Α.Μ.)

-Είναι δύο αρκούδες που ψάχνουν να βρουν φαγητό ( Μ. Β.)

-Είναι  μια θάλασσα με άμμο και σπίτι και ένας ποντικός με ένα αρκουδάκι ψάχνουν για φαγητό ( Ε.Λ.)

-Είναι μια καλύβα στην άμμο και βουνά γύρω και ένα σκιουράκι κι ένα σαλιγκάρι μαζεύουν φαγητό για το χειμώνα! ( Μ.Τ)

-Είναι ένα ποτάμι που έχει κύματα και χρώματα πολλά και μάλλον είναι καλοκαίρι  (Τ.Τ.)
-Βλέπω δύο βραχους στη θάλασσα το καλοκαίρι( Ι. Κ.)

-Είναι ένα δελφίνι κι ένα ςσκίουρος που έχουν συναντηθεί στην άμμο (Ν.Μ.)

-Είναι τα παιδιά της Αλκυόνης σε ένα χωριό ( Α. Κ.)

- Δύο ανθρωποι που σκάβουν στην παραλία ( Μ.Κ.)

Εσείς τι βλέπετε σ αυτόν τον πίνακα;....Σίγουρα ο καθένας αντιλαμβάνεται αλλίως εικόνες, λέξεις, πραγματα

καλή χρονιά!

 

Η συννεφοβροχόσουπα του 10ου Νηπιαγωγείου!

Κι έπιασαν τα πρωτοβρόχια...
Κι ακόμη δεν ξεκίνησε το σχολειό...
Και τρέξαμε όλοι στην αυλή να νοιώσουμε τις μυρωδιές του φθινοπώρου, να μυρίσουμε τη γη, να αγκαλιάσουμε τα δέντρα μας, να δούμε τα χρώματα, τα πουλιά και τα σύννεφα. Κι εκεί που ψάχναμε να βρούμε με τι μοιάζουν άρχισε να ψιχαλίζει. Γέλια και φωνές, χαρά απερίγραπτη.
Κανένας δεν έφυγε.Φτιάξαμε ένα κύκλο μεγάλο και στη μέσα φανταστηκάμε μαι τεράστια τσουκάλα που σιγόβραζε το νερό της βροχής μαζί με χίλια δυο παραξενα, γνωστά και άγνωστα μυστικά.

Μια σούπα αποφασίσαμε να μαγειρέψουμε....μια σούπα που θα ήταν πολύ αλλιώτική από τις συνηθισμένες.
Πήραμε λοιπόν κομμάτια από σύννεφα που έιχαν το σχήμα του προβάτου, του δεινόσαυρου, της καρδιάς, μαις πεταλούδας, ενός γκρίζου μικορύ λύκου, μπόλικο νερό από βροχή, χρώματα όπως το κίτρινο, το πορτοκαλί, το κόκκινο, το καφέ και προσθέσαμε  λίγη σκόνη από ...φαντασία.
Αγγούρια, ντομάτες, καρότα,λίγι κρέας,  αστραπές, κεραυνούς  και βροντές!

Ρίξαμε μπόλικη αγάπη, κομμάτια σε σχήμα καρδιάς, αστέρια κι αστερόσκονη, παραμύθια ένα σωρό από τη βιβλιοθήλη μας, χαμόγελα πολλά και παιδικές ψυχές, πολλά όνειρα  και  τέλος προσθέσαμε αλάτι και  πιπέρι...να τη νοστιμήσουμε!

Κι αρχισαμε να κουνάμε πέρα δώθε τα χέρια μας, να ανακατευτούν καλά τα υλικά μας. Και αφού πήραμε την τσουκάλα μέσα στην τάξη ... την ανάψαμε μια μεγάλη φωτιά με τα όνειρά μας και αφήσαμε την Συννεφοβροχόσουπά μας να σιγοβράζει.

Σαν πέρασε η ώρα κι είχε πια ετοιμαστεί, ανοίξαμε το καπάκι...Και τότε η έκπληξη όλων μας έφερε χειροκροτήματα... Η σούπα μας ήταν έτοιμη και ένα τεράστιο ουράνιο τόξο είχε μόλις ...μαγειρευτεί!

Κι όλα αυτά αποτυπώθυκαν στο χαρτί με την πρώτη ομαδική μας εργασία και το πρώτο δικό μας  παραμύθι!

Κι ύστερα ο καθένας έφτιαξε την δική του εργασία, χρησιμοποιώντας όποια υλικά ήθελε!

Τέλος σε μια  ακόμα ομαδική εργασία φτιάξαμε τα σχήματα που είχαν τα σύννεφα στον ουρανό!

Χίλια καλώς ορίσατε...

Κι ήρθε ο Σεπτέμβρης...

Κι άρχισαν οι ετοιμασίες και τα ξεκαθαρίσματα και οι ιδέες και είπαμε να διασκέδασουμε λίγο τα παιδιά την πρώτη μέρα που θα αντικρίσουν το σχολείο μας. Κι έτσι λίγο μετά τον αγιασμό ξεκινήσαμε ένα μικρό παιχνίδι γνωριμίας. Γνωριμία με την αυλή μας και το " μαγικό της δάσος", γνωριμία και με τις νηπιαγωγούς που θα έπαιζαν τον πιο βασικό ρόλο στην σχολική τους ζωή από την 11η Σεπτεμβρίου και μετά...
Κι ένα παραμύθι ξεκίνησε με αφηγητές όλες μας και τα πράγματα ξεκίνησαν και εξελίχθησαν ...κάπως έτσι!


"....Ήταν μια φορά έναν καιρό σε ένα μικρό σχολείο, μια αυλή μαγική, διαφορετική και παράξενη.Τέσσερα δέντρα της, έκαναν τους πιο ιδιαίτερους καρπούς. Το αστερόδεντρο, το λουλουδόδεντρο, το καρδουλόδεντρο και το χαμογελόδεντρο...Κι όλα αυτά τα φρόντιζε μια πολύχρωμη μάγισσα...η Χρωματούσα. Μια μάγισσα που αγαπούσε πολύ όλα τα χρώματα και αντί για σκούπα μαγική τριγυρνούσε στον ουρανό και τη γη με ένα μαγικό...πινέλο!

Και δείτε για σήμετα πως άλλαξε την αυλή μας. Από πεύκα, ακακίες και φίκους τα μετέτρεψε σόλα αυτά τα παραξενα που είπαμε και  γέμισε ο τόπος με ιδίαιτερους καρπούς: Αστέρια, καρδιές, χαμόγελα και λουλούδια!
Και να ήατν μόνο αυτό; Αφησε και ένα καλάθι γεμάτα με τα πιο αγαπημένα της καλούδια...φεύγοντας να τα πάρουν μαζί τους, όλα τα παιδιά...

Σε ένα μεγάλο πανέρι υπάρχουν τα τέσσερα σύμβολα από τα τέεσερα δέντρα που " μαγεύτηκαν " στην αυλή.

Κάθε παιδί παίρνει ένα σύμβολο και ακουλουθεί την νηπιαγωγό που εχει κι εκείνη το αντίστοιχο.Με τη βοήθεια ενός μουσικού οργάνου κατευθύνεται η κάθε ομάδα στο δέντρο της.

Εκεί γίνεται μια δράση, ενα αυτοσχέδιο δρώμενο από την κάθε νηπιαγωγό και όλες οι ομάδες μαζί συγκεντρώνονται στην μέση της αυλής και η Χρωματούσα αφού καλωσορίσει άλλη μια φορά όλα τα παιδιά και τους γονείς τους, μοιράζει σε κάθε παιδί ξεχωριστά από ένα μήλο*, αφήνοντας τους το άρωμα του φθινοπώρου, τα χρώματα, τη γεύση και  την υπόσχεση για μιά όμορφη χρονιά...
όλοι μαζί!"

*(και φυσικά το " υπονοούμενο της σωστής διατροφής)

11 Σεπτεμβρίου 2015

Καλή σχολική χρονιά!