Και έτσι τολμήσαμε …μια μέρα να γεμίσουμε την Εφορία …με …Ευ φορία !

Αλήθεια ένας χώρος που δεν βλέπεις και πολύ χαμογελαστούς ανθρώπους πως θα ήταν αν γέμιζε με  ζωγραφιές μικρών παιδιών; Η ιδέα ήρθε μετά από μια επίσκεψη για προσωπικούς λόγους στο πιο « αδικημένο» και μη αγαπητό κτίριο – υπηρεσία στους περισσότερους από εμάς.

Και η « ιστορία », η σκέψη ήρθε την ίδια στιγμή…

Τι είναι λοιπόν η εφορία για τα μικρά παιδιά;

Είναι κάτι σαν σχολείο, σαν πάρκο, σαν μια τράπεζα, σαν ένα λεφτό, σαν μεταφορά, σαν ένα γραφείο, σαν ένα ταξί ή μάλλον λεωφορείο, σαν μουσική, σαν μια μεγάλη πόλη, σαν τον ήλιο, σαν πεταλούδα, σαν μια λεωφόρος, σαν ένας χώρος που παρκάρουν τα λεωφορεία , σαν ένα επάγγελμα που βγάζει πολλά χαρτιά και γράφεις ….

Μπα…,  είπαν κάποια άλλα παιδιά ,είναι το φορείο, είναι φωτιά, είναι πυροσβεστική, είναι μια έκρηξη , φοβάμαι είπε ένα παιδί…. και τότε ακούστηκε το πιο συναρπαστικό: 

-Κυρία, όταν τρακάρουμε έρχεται η εφορία και μας παίρνει φωτογραφίες και αν είναι κάτι σημαντικό μπορεί να μας βάλει φυλακή…

Όχι, όχι είπε ένα άλλο :…Εφορία  είναι  ένα παλιό καράβι που έχει βυθιστεί…

Κι ο φόρος τι είναι ;

Είναι ένας χώρος ή μήπως κάποιος σπόρος, ο φόρος οδηγεί τα καράβια να μην χαθούν, είναι φως, είναι ο βοριάς, έτσι λένε την εφορία στα Αγγλικά, είναι το λεωφορείο που παρκάρει στην εφορία, είναι το φεγγάρι, είναι η μεταφορά, είναι ο διευθυντής της εφορίας, είναι ένας φάρος, είναι τα ρέστα που μας δίνουν…

Αυτό είναι η φαντασία που κάνει τα πράγματα να μοιάζουν πολύ, μα πολύ συναρπαστικά. Τι να εξηγήσεις σε ένα μικρό παιδί και πώς να καταλάβει τι σημαίνει ακριβώς αυτή η λέξη. Σίγουρα τους λες την ερμηνεία, κάποια στιγμή και στη συνέχεια τους δίνεις χρώματα και πινέλα και ότι υλικό θέλουν και η σκέψη γίνεται… ζωγραφιά…

Κι αυτές τις ζωγραφιές τις αναρτήσαμε όλοι μαζί στο κτίριο της Β΄ΔΟΥ Ηράκλειου …μια μέρα  για να  γεμίσει ο κόσμος χαμόγελα και να μην σκέφτεται την εφορία αλλά την ευφορία που τόσο απλόχερα χαρίζει ένα παιδικό σχέδιο … Και αν τύχει και βρεθείτε σε αυτό το κτίριο σίγουρα ένα χαμόγελο θα σχηματιστεί και στα δικά σας χείλη… άλλωστε αυτός ήταν ο σκοπός μας …

Κι όπως λέει πολύ σωστά η Μαρίνα …το τολμήσαμε και αυτό!

10^ο Νηπιαγωγείο  Ηρακλείου, Μάιος 2014….

Δημοσιεύτηκε στο cretalive.gr :  http://www.cretalive.gr/culture/view/metetrepsan-thn-eforia-se...euforia/164057

Δημοσιεύτηκε στο CretePlus : http://www.creteplus.gr/news/kai-etsi-tolmisame-88489.html

Δημοσιεύτηκε στο Candianews :http://www.candianews.gr/2014/05/11/%CE%B7%CF%81%CE%AC%CE%BA%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CE%BF-%CF%84%CE%B1-%CF%80%CE%B1%CE%B9%CE%B4%CE%B9%CE%AC-%CF%84%CE%BF%CF%85-10%CE%BF%CF%85-%CE%BD%CE%B7%CF%80%CE%B9%CE%B1%CE%B3%CF%89%CE%B3%CE%B5%CE%AF%CE%BF/

Κι ύστερα ήρθαν οι μέλισσες...

...Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας δάσκαλος που του άρεσε πολύ να ασχολείται με το πιο μαγικό έντομο που υπάρχει στον κόσμο , την μέλισσα. Αγαπούσε τόσο πολύ τις μελισσούλες από τότε που ήταν μικρός που αν και πέρασαν τα χρόνια και μεγάλωσε και σπούδασε και έκανε οικογένεια πάντα ο ελεύθερος χρόνος του ήταν αφιερωμένος σ΄αυτές. Ετσι έμαθε σχεδόν όλα τους τα μυστικά και έγινε και μελισσοκόμος . Και δεν τον έφτανε αυτό ήθελε όλη του την γνώση και το μεράκι να το μεταφέρει στους ανθρώπους και ιδιαίτερα στα παιδιά με΄ένα μόνο αντάλαγμα... Τη μαγεία της στιγμής και ένα επιφώνημα θαυμασμού από τα παιδικά χείλη. Ο δάσκαλος αυτός , ο μελισσοκόμος ήρθε στο σχολείο μας ένα πρωί μαζί με τις  μέλισσες του , με την βασίλισσα και ένα σωρό ιστορίες .

Μέρες συζητούσαμε για ότι όμορφο συνέβει εκείνη την ημέρα....

Ήταν στις 23 Μαϊου 2013 όταν ο Λευτέρης Καραγιάννης αγκαλιά με μια ειδική κατασκευή ένα κυψελίδιο 5 πλαισίων εξ' ολοκλήρου από πλακέ θαλάσσης, με τρία παράθυρα από plexiglass, τα οποία σκεπάζονται από τα αντίστοιχα καπάκια, έφτασε  στο νηπιαγωγείο και η δική μας ιστορία και περιπλάνηση ξεκίνησε ...
Μας είπε πολλές ιστορίες , για τις εργάτριες, τους κηφήνες, τις μέλισσες φρουρούς, τις αερίστρες και για τη βασίλισσα. Μάθαμε ένα σωρό νέες λέξεις,  είδαμε από κοντά, μυρίσαμε και ακουμπήσαμε φυσικό κερί, μέλι, πρόπολη, βασιλικό πολτό, γύρη .
Η ιστορία που μας συγκλόνησε ήταν αυτή της βασίλισσας ....
Η βασίλισσα ήταν μαρκαρισμένη με μια κόκκινη τελεία στο πίσω μέρος του σώματός της.  "...Φέτος κόκκινο, του χρόνου πράσινο, μετά μπλέ, λευκό και κίτρινο ανάλογα το τελευταίο ψηφία της χρονιάς που διανύουμε. Αυτή η εναλλαγή χρωμάτων επαναλαμβάνεται συνεχώς και έτσι μπορούμε και να εντοπίζουμε την βασίλισσα εύκολα για τους διάφορους χειρισμούς μας και να ξέρουμε την ηλικία της αφού τα πέντε χρόνια είναι η μέγιστη ηλικία που μπορεί να φτάσει.." μας είπε...και μετά συνέβει κάτι μαγικό . Πολλοί λίγοι μελισσουργοί έχουν την  ευκαιράι και την τύχη να δουν μια βασίλισσα - μέλισσα την ώρα που γεννάει κι εμείς την παρακολουθούσαμε μέσα από το plexiglass για παραπάνω από είκοσι λεπτα. Η διαδικασία ήταν μοναδική. ΄Αρτια μικρά κελιά, και μια μέλισσα " αρχόντισσα" να πηγαινοέρχεται με ρυθμικές κινήσεις και να αφήνει τα αυγά της ένω την καθαρίζουν και την περιποιούνται οι εργάτριες . 
Ο Λευτέρης μας εξηγεί :
" Παρατηρούμε οτι και την ώρα της γέννας ελέγχει το επόμενο κελί καθώς και οτι όταν γεννάει σε συνεχόμενα κελιά η διαδικασία είναι πολύ γρήγορη. Να σημειώσω οτι κάθε φορά που επαναλαμβάνει την διαδικασία, ανάλογα το μέγεθος του κελιού, την εποχή και τις ανάγκες τη δεδομένη στιγμή, θα κάνει μια αντανακλαστική σύσπαση όταν θέλει να γονιμοποιήσει το αυγουλάκι οπότε ανοίγει ο αγωγός της σπερματοθήκης και θα απλευθερώσει μια ελάχιστη ποσότητα σπέρματος μαζί με το αυγό οπότε και θα προκύψει μετά από 21 ημέρες μια εργάτρια. Αν δεν κάνει την διαδικασία, τότε θα έχουμε ένα αγονιμοποίητο αυγό και θα προκύψει μετά από 24 μέρες ένας κηφήνας. Την διαδικασία αυτή επαναλλαμβάνει 1500-2000 φορές την ημέρα, ενώ σε ένα έτος μπορεί να γεννήσει μέχρι και 200.000 αυγά!!! "
Κι ύστερα ακουμπήσαμε την κυψέλη και οι ερωτήσεις δεν τέλειωναν με τίποτα ...Οταν πια η βασίλισσα " χάθηκε " από τα μάτια μας τότε καθίσαμε για πρωινό δοκιμάζοντας μέλι και ζωγραφίζοντας όλα όσα είχαν δει τα μικρά και περίεργα μάτια μας που άνοιγαν διάπλατα να χωρέσουν τις μοναδικές εικόνες αυτού του πρωινού !!!

Κ. Λευτέρη να ξανάρθετε ...σας ευχαριστούμε για όλα όσας μας δείξατε και μας είπατε !!!


Εδώ θα μάθουμε τι είναι η Πρόπολη  :http://proionta-tis-fisis.blogspot.com/2013/04/blog-post_9153.html


 

Κόκκινη κλωστή δεμένη ...!!! Πηνελόπη - Gandhi

.......Κόκκινη κλωστή δεμένη στην ανέμη τυλιγμένη
δώσε κλώτσο να γυρίσει παραμύθι ν' αρχινίσει.....

Κάπως έτσι δεν ξεκινάμε να λέμε τα παραμύθια μας ...
χμ ...ναι... μόνο που τα μικρά παιδιά δεν γνωρίζουν ποιά είναι η ..ανέμη και αν τα ρωτήσετε ξέρετε τι θα απαντήσουν ; ...

.....  η γυναίκα του άνεμου κυρία....  η κ. Ανέμη όλοι το ξέρουν...!!!

Ν. : κι η ρόκα τι είναι ; 

Νήπιο: Η ρόκα κυρία είναι πράσινη και την βάζει η μαμά στη σαλάτα ...

Ν.: Κι ο αργαλειός ....τι είναι ο αργαλειός ; 

• Νήπια : Είναι ένα εργαλείο που .....δεν ξέρουμε τι κάνει...

•  Το χρησιμοποιούν οι γεωργοί στα χωράφια ...                                                                             .........................................................................

Κι έτσι σκέφτηκαμε ....και επισκεφθήκαμε την έκθεση ΠΗΝΕΛΟΠΗ  GANDHI  στην Βασιλική του Αγίου Μάρκου στο Ηράκλειο Κρήτης την Παρασκευή 2 Νοεμβρίου 2012....

Δρ. Σούντα Κανκαρία

 
Εκεί μας περίμενε μια όμορφη νεράιδα η Μαρία ....άρχισε να μας λέει μια πολύ όμορφη ιστορία που συνέβει πολύ πολύ παλιά το 1300 μ. Χ....και η Δρ. Σούντα Κανκαρία ( από την Ινδία την περιοχή Maharashtra) μας τραγούδησε ένα πανέμορφο τραγούδι.
Χωριστήκαμε σε ομάδες και το παραμύθι μας ξεκίνησε ....
Μιά - μιά ομάδα με τον αρχηγό της έμπαινε μέσα στον Ναό και η ιστορία ξετυλιγόταν ...Εκεί υπήρχε άλλη μιά νεράιδα που μας διηγήθηκε απίστευτες ιστορίες...Μάθαμε από που έπαιρναν τις πρώτες ύλες που χρησιμοποιούσαν τα παλιά χρόνια οι άνθρωποι για τα ρούχα, τις κουβέρτες, τα χαλιά τους.... 

Μας είπε την ιστορία εκείνου του κινέζου που ταξίδεψε στην  Ευρώπη από την μακρινή του χώρα την Κίνα  μεταφέροντας κουκούλια μεταξοσκώληκα μέσα στο μακρύ του μπαστούνι  ...






Η νεράιδα ήταν " μαγική "στην αφήγησή της και μας έλεγε για πράγματα που δεν είχαμε ακούσει ποτέ....Πως οι άνθρωποι τα παλιά τα χρόνια έβαφαν τις κλωστές τους  με υλικά από την φύση και από φυτά που πολλές φορές τα είχαν μέσα στο σπίτι τους (παντζάρια,κρεμμύδια, καρυδότσουφλα,τσάι, σκυλάκι, βελανίδι,υβίσκο,κρόκο)...και πως τις κλωστές αυτές τις έπερναν από λινάρι, βαμβάκι,μετάξι και από το μαλλί όταν κούρευαν τα πρόβατά τους...

....και είχαν και ένα σωρό εργαλεία που τους βοηθούσαν , ρόκα , αδράχτι και ανέμη κι εκεί τα κρύα βράδια του χειμώνα κοντά στη φουφού ή στο τζάκι μέχρι η 
 γιαγιά να διηγηθεί το παραμύθι της τύλιγε το μαλλί της στην ανέμη....  και αφού όλα ήταν έτοιμα τα κουβάρια τους , τα στημόνια τους , κάθονταν στον αργαλειό που τελικά δεν ήταν γεωργικό εργαλείο και έφτιαχναν πανέμορφα υφαντά !!!

 .....κι εκεί στη Βασιλική του Αγίου Μάρκου ήταν 4 γιαγιάδες με τους αργαλειούς τους  και μας έδειξαν πως φτίαχνονται πανέμορφα χαλιά και τραπεζομάντηλα και ρούχα σ΄ αυτό το τόσο ξεχωριστό " μηχάνημα " που δεν μοιάζει ούτε με τον υπολογιστή του μπαμπά αλλά ούτε και με την ραπτομηχανή που έχει η μαμά. Βέβαια πιάνει πολύ χώρο αλλά έχει πολύ πλάκα με κείνη την  σαίτα και τις κλωστές που δεν πρέπει  να τις μπερδεύει κανείς ....

 και αφού οι ομάδες μας " έγραψαν " όλα όσα είπαμε ...ζωγραφίσαμε τις εντυπώσεις μας που πραγματικά ήταν οι καλύτερες...θα ξαναπάμε και θα ξαναπάμε αφού δουλέψουμε κι εμείς τους ...αργαλειούς που έχουμε στο σχολείο και θα ....ξαναπάμε .....!!!!

Για περισσότερες πληροφορίες για το πρόγραμμα και τις δράσεις του πανεπιστημίου των Ορέον πατείστε στον παρακάτω σύνδεσμο Εδώ : http://www.panoreon.gr/gandhi/identity

«Το υφαντό είναι άποψη ζωής. Κάποτε όλα μέσα στο σπίτι ήταν "φαμένα", αυτά που σκεπαζόμαστε, που φορούσαμε, που πατούσαμε ή στολίζαμε στους τοίχους», επισημαίνει η κυρία Λουίζα Καραπηδάκη, ιστορικός τέχνης του Κέντρου Λαογραφίας της Ακαδημίας Αθηνών. 
(από :  http://www.tovima.gr/society/article/?aid=482261)

κ. Λουίζα και κ. Σούντα σας ευχαριστούμε πολύ !

 Ευχαριστούμε ιδιαίτερα τις κ. Βαρβάρα Τερζάκη - Παλλήκαρη και την κ. Βούλα Τερζάκη για την οργάνωση της παρακολούθησης του καταπληκτικού προγράμματος τόσο άμεσα ....κι όπως είπε και η κ. Βούλα ...." σαν το ντελόγο δεν υπάρχει..."
κι έτσι έγινε .

Κι επειδή αγαπάμε πολύ... τα παραμύθια ένα σχετικό με το θέμα μας : " Η Ιστορία της Υφάντρας"  ένα υπέροχο λαικό " άκουσμα" από την συλλογή των Νησιώτικων παραμυθιών της Γιολάντας Πατεράκη  και Αλέκας Χατζηκωνσταντή. Στην αφήγηση η Ελένη Μπετεινάκη ( απόσπασμα από την ραδιοφωνική εκπομπή : " Κάνε την εκπομπή σου", που μεταδώθηκε στις 25-10-2012 στην Ερα Ηρακλείου 97,5 Fm)

https://dl.dropbox.com/u/1251026/Paramithi-25-10-2012_cut.mp3

Με μια μάσκα διηγούμαι....!!!

Μιά φορά  κι έναν καιρό ζούσα βαθιά μέσα στο χώμα μαζί με δυο - τρεις άλλους φίλους μου. Εκεί μέναμε για πάρα πολλά χρόνια και περνούσαμε πάρα πολύ ωραία. Παίζαμε κρυφτό και καμμιά φορά κυνηγητό, άλλες φορές συζητούσαμε μεταξύ μας, λέγαμε πολλές ιστορίες, παίζαμε παζλ, και μιά φορά ήρθε κι ένας ξυλοπόδαρος να μας διασκεδάσει ...Τ΄ όνομά μου είναι Κυκλωνίδας και με βρήκαν οι αρχαιολόγοι μια μέρα που έσκαψαν βαθιά. Παραλίγο να με τραυματίσουν...Με ξεσκόνισαν καλά καλά και με έβαλαν σε ένα κουτί...Ημουν μόνος μου χωρίς τους φίλους μου...Υστερα με πήγαν σε ένα μουσείο, για να μην σπάσω κι εκεί συνάντησα πολλά αγάλματα που μου έμοιαζαν. Οι άνθρωποι ερχόταν και με θαύμαζαν και λέγαν πως με βρήκαν στις Κυκλάδες. Θα ήθελα να έχω πολύ χρώμα και μάτια και στόμα για να σας βλέπω...Τώρα μόνο σας μυρίζω ....Τα παιδιά θέλουν να με χαιδέψουν όμως η κυρία λέει πως στο μουσείο δεν ακουμπάνε τα χέρια πουθενά, ακουμπάνε μόνο τα μάτια κι έτσι δεν με αγγίζουν. Εχω και μια άλλη φίλη που μένει όμως σε άλλο μουσείο. Είναι μεγάλη θεά και φοράει πολύχρωμο φόρεμα. Κρατάει δύο φίδια στα χέρια της, σαν τον Ηρακλή , γιατί είναι ιερά...Εχει ωραία κοσμήματα και μάτια και στόμα...Αυτή βλέπει τα πάντα...Μένει στο Ηράκλειο και είναι  πολύ ευτυχισμένη...Πηγαίνει πολύς κόσμος και την βλέπει και μεθαύριο θα πάμε κι εμείς...

Αρχαιολογικό Μουσείο Ηρακλείου

Τελικά στο μουσείο είναι πολύ όμορφα γιατί έρχονται πολλοί άνθρωποι κι εκεί δεν είναι σκοτεινά και δεν νοιώθω μόνος μου .....!

Η παραπάνω ιστορία είναι " γραμμένη"  από τα νήπια και των δύο τμημάτων στα πλαίσια του προγράμματος Μουσειακής Αγωγής : Το σώμα μέσα από αγάλματα ...Τα παιδιά έβαλαν μια μάσκα κυκλαδίτικου ειδώλιου ...ζωντάνεψαν... και είπαν τις σκέψεις τους σε μορφή παραμυθιού...

Η επίσκεψή μας στο Αρχαιολογικό μουσείο Ηρακλείου μας έδωσε αφορμή να συγκρίνουμε πολλά πράγματα. Πρώτ΄ από όλα είδαμε τις νέες αίθουσες με τα αγάλματα. Ξεχωρίσαμε τα ανδρικά από τα γυναικεία, τα μικρά από τα μεγάλα. Παρατηρήσαμε τα χαρακτηριστικά του σώματος και του προσώπου,τα μαλλιά τους,  τα ρούχα που φορούσαν. Συγκρίναμε με τους ανθρώπους σήμερα...Καταλάβαμε την διαφορά αγάλματος  - προτομής.

" Μύθος Νιόβης .."

Μάθαμε τον μύθο της Νιόβης...

Ζωγραφίσαμε το άγαλμα που μας εντυπωσίασε ...

Αρχαιολογικό Μουσείο Ηρακλείου

Αρχαιολογικό Μουσείο Ηρακλείου

Αρχαιολογικό Μουσείο Ηρακλείου - Αίθουσα Γλυπτών

Αρχαιολογικό Μουσείο Ηρακλείου

" Τα παιδιά μας αλλάζουν τον κόσμο ..." Ζούμε μαζί , ζούμε αρμονικά ...

" Τα παιδιά μας αλλάζουν τον κόσμο ..." Ζούμε μαζί , ζούμε αρμονικά ...

Παρασκευή 18 Μαϊου 2012...μια μέρα " διαφορετική"...δύσκολο το θέμα μας σήμερα με πολλές καινούργιες λέξεις και πολύ  " παράξενα νοήματα "...

Αφορμή η επίσκεψή μας στο αίθριο της Λότζια για να παρακολουθήσουμε το σχέδιο δράσης του Δήμου Ηρακλείου με το πρόγραμμα " I am Roma, changing mindsets '...

Στην μεγάλη οθόνη του σχολείου λίγο πριν ξεκινήσει η προβολή μιας μικρής ταινίας για τους Roma ...βλέπαμε και ακούγαμε την εκπληκτική μουσική του Βασίλη Σαλέα και τότε η " μέρα " μας ξεκίνησε...

Η πρώτη ερώτηση ήταν αν ήξερε κάποιος τι σημαίνει η λέξη Roma ...στην αρχή δίστασαν κάπως...

- Κυρία είναι  ξένη λέξη αλλά εγώ ξέρω τι σημαίνει....είναι αυτοί που μένουν στη Ρώμη.... Ο Μάριος σήκωνε επίμονα το χέρι του και με μια ανάσα είπε ... είναι  άνθρωποι.... Βάλαμε την λέξη εκεί που τοποθετούμε " τους θησαυρούς μας " και η περιήγηση σε ένα άγνωστο θέμα που δεν ξέραμε που θα καταλήξει συνεχίστηκε...

- ΄Ανθρωποι λοιπόν και... βοήθησε λίγο και η μουσική ....άνθρωποι που χορεύουν είπε  η Αθανασία ...

( Ν) - και ποιος ξέρει τι είναι οι τσιγγάνοι ;

Εδώ υπήρχαν πολλές απαντήσεις : ...άνθρωποι στα φανάρια ,παιδιά με χαρτομάντηλα, φορούν πολύχρωμα ρούχα, έχουν σκούρο δέρμα, είναι διαφορετικοί , δεν είναι καλοί γιατί μπορεί να κλέβουν...

Αφού " φυλάξαμε ' την νέα μας λέξη προσπαθήσαμε να καταλάβουμε ότι Roma και τσιγγάνοι είναι  ίδιες λέξεις,  ότι δεν κλέβουν όλοι τους  όπως δεν κλέβουν όλοι οι άνθρωποι. Εξηγήσαμε τι σημαίνει και μια άλλη συνώνυμη λέξη το Αθίγγανος ( αυτός που δεν τον ακουμπά κανείς...)   και το συμπέρασμα που βγήκε από την συζήτηση ήταν ότι τελικά μάλλον είναι καλοί ...

(Ν) ...και που ζουν; 

...σε σπίτια , στο πάρκο , σε σκηνές, δεν ξέρω ....

στη συνέχεια είδαμε την ταινία και αφού χειροκροτήσαμε με όλη τη  δύναμη των παιδικών μας χεριών στήσαμε χορό και ...ξεκινήσαμε για την Λότζια ...

Εκεί παραγματικά ενθουσιαστήκαμε ...μας έμαθαν τα βήματα  από έναν κρητικό χορό, ζωγραφίσαμε, ντυθήκαμε πασχαλίτσες και πεταλούδες , παίξαμε πολύ θεατρικό παιχνίδι με την βοήθεια του Δομήνικου ...και παζλ κι ένα σωρό αλλά παιχνίδια και αφού γυρίσαμε στο σχολείο μας κουρασμένοι αλλά πολύ χαρούμενοι καταλήξαμε σε ένα συμπέρασμα ...

 Μπορεί οι Roma να είναι διαφορετικοί  στο δέρμα τους αλλά εμείς τα παιδιά δεν μας νοιάζει  γιατί μπορούμε και τρέχουμε μαζί, παίζουμε μαζί , τρώμε μαζί  και όπου κια ν μας καλέσουν εμείς θα πάμε γιατί εμείς ...είμαστε παιδιά  και μόνο αυτό μας νοιάζει ...

 Δανείζομαι τους στοίχους από ένα ποίημα των Roma από το 10 λεπτο video που παρακολουθήσαμε σήμερα το πρωί στη Λότζια και ίσως λίγο μπούμε όλοι στην ατμόσφαιρα της σημερινής διοργάνωσης που είχαμε την τύχη να παρακολουθήσουμε και να συμμετέχουμε με το νηπιαγωγείο μας ( 10ο Ηρακλείου ).
Ενα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους τους διοργανωτές αυτής της δράσης αλλά και στον κ. Γιώργο Αεράκη προσωπικά για την πρόσκλησή του. Τόσο το σχέδιο Δράσης " I am Roma, changing mindsets" όσο και το Φεστιβάλ " Ο εορτασμός της ΄Ανοιξης " με τις 6 πολύ επιτυχημένες δραστηριότητες, μας " γέμισαν " με χαρά, αισιοδοξία και όνειρα πως πραγματικά .... "τα παιδιά μας αλλάζουν τον κόσμο και ο κόσμος θα αλλάξει μόνο μέσα από αυτά αν συνεχίσουμε να είμαστε άνθρωποι ..."
...Εχουν ρίζα τους αιώνες
και τον έβενο γενιά
το τσαρδί στους ελαιώνες
κι από ήλιο , ερημιά
Εχουν σύνορα τ΄ αστέρια
και πατρίδα τους τη γη....

Ολοι μαζί μπορούμε ...μπορούμε να ζήσουμε αρμονικά ..

Ελένη Μπετεινάκη